Słownik finansowy
Call – opcja kupna
Call, pełniej call option, to opcja dająca jej nabywcy prawo, ale nie obowiązek, kupienia określonego instrumentu bazowego po wcześniej ustalonej cenie i w określonym terminie.
Instrumentem bazowym mogą być np. akcje, indeks giełdowy czy inne aktywo. Ustalona wcześniej cena to cena wykonania (strike price).
Kupujący opcję call zazwyczaj oczekuje wzrostu ceny instrumentu bazowego. Jeśli przykładowo posiada opcję pozwalającą kupić akcję za 100 zł, a jej cena rynkowa wzrośnie do 130 zł, prawo zakupu po 100 zł nabiera wartości. Za uzyskanie tego prawa inwestor płaci wystawcy opcji premię opcyjną.
Znaczenie w finansach
Termin pomaga opisać sposób zawierania transakcji, wyceny instrumentu lub relacji między oczekiwanym zyskiem a ryzykiem. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Opcja call – opcja kupna i Opcja.
Przy interpretacji liczą się rynek i waluta notowania, płynność, horyzont, koszty transakcyjne, benchmark i charakter użytych danych.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — Kodeks spółek handlowych — urzędowy tekst przepisów o spółkach i akcjach.
- Investor.gov (SEC) — Glossary — urzędowy słownik pojęć inwestycyjnych.
- ESMA — Investor Corner — materiały unijnego organu nadzoru rynku kapitałowego.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.