Słownik finansowy
Opcja
Opcja jest instrumentem pochodnym dającym jej nabywcy prawo, ale nie obowiązek, kupna albo sprzedaży instrumentu bazowego po określonej cenie i zgodnie z ustalonym terminem.
Sprzedający, czyli wystawca opcji, przyjmuje natomiast odpowiednie zobowiązanie.
Instrumentem bazowym może być np.:
akcja, indeks, ETF, waluta lub inny instrument.
Za uzyskanie prawa nabywca płaci wystawcy premię opcyjną.
Znaczenie w finansach
Termin pomaga opisać sposób zawierania transakcji, wyceny instrumentu lub relacji między oczekiwanym zyskiem a ryzykiem. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Opcja call – opcja kupna i Opcja put – opcja sprzedaży.
Przy interpretacji liczą się rynek i waluta notowania, płynność, horyzont, koszty transakcyjne, benchmark i charakter użytych danych.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — Kodeks spółek handlowych — urzędowy tekst przepisów o spółkach i akcjach.
- Investor.gov (SEC) — Glossary — urzędowy słownik pojęć inwestycyjnych.
- ESMA — Investor Corner — materiały unijnego organu nadzoru rynku kapitałowego.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.