Słownik finansowy
Rebalancing – rebalansowanie portfela
Rebalancing oznacza okresowe przywracanie portfela do założonej wcześniej struktury aktywów.
Przykładowo inwestor planuje:
60% akcji,
40% obligacji.
Po silnym wzroście akcji proporcja zmienia się do:
75% akcji,
25% obligacji.
Rebalancing może polegać na sprzedaży części akcji, zakupie obligacji albo kierowaniu nowych wpłat do niedoważonej części portfela.
Celem nie jest prognozowanie rynku, lecz utrzymywanie ustalonego profilu ryzyka. FINRA wskazuje rebalancing jako jedną z podstawowych metod utrzymywania docelowej alokacji aktywów.
Znaczenie w finansach
W zarządzaniu portfelem termin pomaga ocenić budowę ekspozycji, źródła wyniku, koszty, płynność i ryzyko inwestycji. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Turnover – rotacja portfela i Risk tolerance – tolerancja ryzyka.
Porównanie powinno obejmować cel i politykę, benchmark, horyzont, zmienność, maksymalne obsunięcie i pełne koszty, a nie tylko historyczną stopę zwrotu.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — Kodeks spółek handlowych — urzędowy tekst przepisów o spółkach i akcjach.
- ESMA — Investor Corner — materiały unijnego organu nadzoru rynku kapitałowego.
- Investor.gov (SEC) — Glossary — urzędowy słownik pojęć inwestycyjnych.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.