Słownik finansowy
Obligacja stałoprocentowa
Obligacja o stałym oprocentowaniu posiada z góry określoną stopę oprocentowania obowiązującą zgodnie z warunkami emisji.
Przykładowo papier o nominale 1000 zł i oprocentowaniu 5% może generować 50 zł rocznych odsetek.
Zaletą jest przewidywalność przepływów.
Jednocześnie jej cena rynkowa może się zmieniać. Jeżeli rynkowe stopy procentowe mocno wzrosną, starsza obligacja oferująca niski kupon może stracić na wartości na rynku wtórnym. KNF wskazuje stałoprocentowe obligacje jako jeden z podstawowych rodzajów papierów dłużnych według kryterium oprocentowania.
Znaczenie w finansach
Termin ułatwia ocenę przepływów z obligacji, ryzyka emitenta, wrażliwości ceny na stopy procentowe i warunków wykupu. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Obligacja i Obligacja kuponowa.
Trzeba czytać warunki emisji, zasady naliczania świadczeń, zabezpieczenia, kolejność roszczeń i możliwość sprzedaży instrumentu.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Komisja Nadzoru Finansowego — prawa obligatariusza — poradnik urzędu nadzoru o obligacjach.
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — ustawa o obligacjach — urzędowy tekst ustawy.
- Investor.gov (SEC) — Glossary — urzędowy słownik pojęć inwestycyjnych.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.