Słownik finansowy
Obligacja
Obligacja jest dłużnym papierem wartościowym. Jej emitent stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela obligacji — obligatariusza — i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia.
W najczęściej spotykanym wariancie inwestor przekazuje emitentowi kapitał, a emitent zobowiązuje się zwrócić go w określonym terminie oraz wypłacać odsetki zgodnie z warunkami emisji.
Kupując obligację przedsiębiorstwa, inwestor nie staje się współwłaścicielem spółki, jak przy zakupie akcji. Staje się jej wierzycielem. Polska ustawa o obligacjach definiuje obligację właśnie jako papier wartościowy emitowany w serii, w którym emitent uznaje swój dług wobec obligatariusza.
Znaczenie w finansach
Termin ułatwia ocenę przepływów z obligacji, ryzyka emitenta, wrażliwości ceny na stopy procentowe i warunków wykupu. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Obligacja skarbowa i Obligacja oszczędnościowa – detaliczna obligacja skarbowa.
Trzeba czytać warunki emisji, zasady naliczania świadczeń, zabezpieczenia, kolejność roszczeń i możliwość sprzedaży instrumentu.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Komisja Nadzoru Finansowego — słownik rynku kapitałowego — urzędowe definicje pojęć rynku kapitałowego.
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — Kodeks spółek handlowych — urzędowy tekst przepisów o spółkach i akcjach.
- Komisja Nadzoru Finansowego — prawa obligatariusza — poradnik urzędu nadzoru o obligacjach.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.