Słownik finansowy
Obligacja kuponowa
Obligacja kuponowa wypłaca inwestorowi okresowe odsetki nazywane kuponem.
Przykładowo obligacja o nominale 1000 zł i kuponie 6% rocznie może wypłacać 60 zł odsetek rocznie, jeżeli warunki emisji przewidują jedną płatność w roku.
Kupon może być:
- stały,
- zmienny,
- powiązany z określonym wskaźnikiem.
Nie należy utożsamiać kuponu z rentownością obligacji. Jeżeli obligację o nominale 1000 zł kupimy na rynku za 900 albo 1100 zł, faktyczna rentowność inwestora będzie inna niż sama stopa kuponowa. KNF wskazuje wartość nominalną, oprocentowanie i termin wykupu jako podstawowe parametry obligacji.
Znaczenie w finansach
Termin ułatwia ocenę przepływów z obligacji, ryzyka emitenta, wrażliwości ceny na stopy procentowe i warunków wykupu. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Obligacja i Obligacja komunalna.
Trzeba czytać warunki emisji, zasady naliczania świadczeń, zabezpieczenia, kolejność roszczeń i możliwość sprzedaży instrumentu.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Komisja Nadzoru Finansowego — prawa obligatariusza — poradnik urzędu nadzoru o obligacjach.
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — ustawa o obligacjach — urzędowy tekst ustawy.
- Investor.gov (SEC) — Glossary — urzędowy słownik pojęć inwestycyjnych.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.