Słownik finansowy
High-yield bond – obligacja wysokodochodowa
High-yield bond to obligacja charakteryzująca się podwyższonym ryzykiem kredytowym, które jest rekompensowane inwestorowi potencjalnie wyższą rentownością.
Określa się je również potocznie jako junk bonds.
Według popularnej klasyfikacji do high-yield zalicza się obligacje posiadające rating:
poniżej BBB- w S&P/Fitch albo poniżej Baa3 w Moody's.
Są więc instrumentami znajdującymi się poniżej kategorii investment grade.
Wyższa rentowność nie jest „dodatkowym darmowym zyskiem” — jest przede wszystkim wynagrodzeniem za zwiększone prawdopodobieństwo problemów emitenta ze spłatą zobowiązań.
Investor.gov wskazuje, że obligacje high-yield mają podwyższone ryzyko defaultu i właśnie dlatego zwykle oferują większą rentowność niż papiery emitentów o lepszej ocenie kredytowej.
Znaczenie w finansach
Termin ułatwia ocenę przepływów z obligacji, ryzyka emitenta, wrażliwości ceny na stopy procentowe i warunków wykupu. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Bond – obligacja i Obligacja.
Trzeba czytać warunki emisji, zasady naliczania świadczeń, zabezpieczenia, kolejność roszczeń i możliwość sprzedaży instrumentu.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Komisja Nadzoru Finansowego — słownik rynku kapitałowego — urzędowe definicje pojęć rynku kapitałowego.
- Komisja Nadzoru Finansowego — prawa obligatariusza — poradnik urzędu nadzoru o obligacjach.
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — ustawa o obligacjach — urzędowy tekst ustawy.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.
Najważniejsze ryzyka obligacji high-yield
Obligacje high-yield wiążą się przede wszystkim z ryzykiem kredytowym, czyli możliwością opóźnienia lub braku wypłaty odsetek albo zwrotu kapitału przez emitenta. Wysoka rentowność nie jest gwarantowanym zyskiem i może wynikać także z niższej płynności, podporządkowania długu, dłuższego terminu wykupu lub niepewnej sytuacji gospodarczej.
Przed zakupem warto sprawdzić warunki emisji, oprocentowanie i sposób jego zmiany, termin oraz zasady wykupu, zabezpieczenia, kolejność zaspokajania roszczeń, zadłużenie emitenta, dostępny rating oraz możliwość sprzedaży obligacji. Rating jest opinią agencji o ryzyku kredytowym, a nie gwarancją spłaty. W praktyce określenie high-yield zwykle odnosi się do ocen BB+ lub niższych w skali S&P/Fitch albo Ba1 lub niższych w skali Moody’s, jednak szczegółowa klasyfikacja może zależeć od agencji i rodzaju ratingu.