Słownik finansowy
TIN – Tax Identification Number
TIN, czyli Tax Identification Number, oznacza numer identyfikacji podatkowej właściwy dla danej jurysdykcji.
Bank albo broker może pytać o TIN m.in. podczas ustalania:
- rezydencji podatkowej,
- statusu FATCA,
- danych potrzebnych do CRS.
TIN nie musi mieć identycznej konstrukcji w każdym państwie.
Przykładowo w Stanach Zjednoczonych funkcję TIN może pełnić odpowiedni numer przypisany osobie lub podmiotowi. TreasuryDirect wskazuje m.in. Social Security Number albo Employer Identification Number jako przykłady amerykańskiego TIN.
Znaczenie w finansach
Znajomość terminu ułatwia porównywanie produktów, dokumentów i danych finansowych oraz ogranicza ryzyko wnioskowania z samej nazwy. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami ISIN – International Securities Identification Number i PIN – Personal Identification Number.
W praktyce warto sprawdzić zakres definicji, sposób obliczenia, okres odniesienia, koszty i ryzyka, a przy pojęciu regulowanym także aktualne prawo.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Komisja Nadzoru Finansowego — informacje dla konsumenta — materiały polskiego organu nadzoru finansowego.
- Europejski Bank Centralny — Monetary policy glossary — słownik polityki pieniężnej i bankowości centralnej.
- Investor.gov (SEC) — Glossary — urzędowy słownik pojęć inwestycyjnych.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.