Słownik finansowy
Opłata za wynik – performance fee
Opłata za wynik jest dodatkowym wynagrodzeniem zarządzającego uzależnionym od osiągnięcia określonych rezultatów.
Może zostać naliczona np. wtedy, gdy fundusz:
- przekroczy ustalony benchmark,
- osiągnie stopę zwrotu ponad określony próg.
Dobrze skonstruowany mechanizm może zawierać np. high-water mark, aby zarządzający nie otrzymywał ponownie wynagrodzenia tylko za odrobienie wcześniejszych strat.
KNF opisuje opłatę za wynik jako zmienną opłatę za zarządzanie związaną z osiągnięciem szczególnie dobrych wyników względem określonego wzorca.
Znaczenie w finansach
Termin pomaga opisać sposób zawierania transakcji, wyceny instrumentu lub relacji między oczekiwanym zyskiem a ryzykiem. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Interchange fee – opłata interchange i Management fee – opłata za zarządzanie.
Przy interpretacji liczą się rynek i waluta notowania, płynność, horyzont, koszty transakcyjne, benchmark i charakter użytych danych.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Investor.gov (SEC) — Glossary — urzędowy słownik pojęć inwestycyjnych.
- ESMA — Investor Corner — materiały unijnego organu nadzoru rynku kapitałowego.
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — ustawa o obrocie instrumentami finansowymi — urzędowy tekst ustawy.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.