Słownik finansowy
Open-end fund – fundusz otwarty
Open-end fund jest funduszem, który może zasadniczo emitować nowe jednostki w odpowiedzi na wpłaty inwestorów oraz odkupywać jednostki od uczestników.
W Stanach Zjednoczonych klasycznym przykładem jest mutual fund. W Polsce pod względem idei odpowiada temu przede wszystkim konstrukcja funduszu inwestycyjnego otwartego — FIO.
Jest to istotna różnica względem klasycznego closed-end fund, którego liczba udziałów jest bardziej ograniczona, a obrót może odbywać się na giełdzie po cenach rynkowych odbiegających od NAV. Investor.gov zalicza open-end funds do trzech podstawowych konstrukcji amerykańskich spółek inwestycyjnych.
Znaczenie w finansach
W zarządzaniu portfelem termin pomaga ocenić budowę ekspozycji, źródła wyniku, koszty, płynność i ryzyko inwestycji. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Fundusz inwestycyjny otwarty – FIO i OFE – Otwarty Fundusz Emerytalny.
Porównanie powinno obejmować cel i politykę, benchmark, horyzont, zmienność, maksymalne obsunięcie i pełne koszty, a nie tylko historyczną stopę zwrotu.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- ESMA — Investor Corner — materiały unijnego organu nadzoru rynku kapitałowego.
- Investor.gov (SEC) — Glossary — urzędowy słownik pojęć inwestycyjnych.
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — ustawa o funduszach inwestycyjnych — urzędowy tekst ustawy.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.