Słownik finansowy
Elektroniczny pieniądz – e-money
Pieniądz elektroniczny to wartość pieniężna przechowywana elektronicznie, stanowiąca roszczenie wobec emitenta, wydawana po otrzymaniu środków i używana do dokonywania płatności u podmiotów innych niż sam emitent.
Może być przechowywany np. w określonych systemach elektronicznych, aplikacjach lub na instrumentach przedpłaconych.
Nie każda liczba widoczna w aplikacji finansowej jest jednak pieniądzem elektronicznym w znaczeniu prawnym. Produkt musi spełnić określone ustawowo kryteria.
NBP podkreśla również istotną różnicę między pieniądzem elektronicznym a tradycyjnym pieniądzem bankowym zapisanym na rachunku.
Znaczenie w finansach
Znajomość terminu ułatwia porównywanie produktów, dokumentów i danych finansowych oraz ogranicza ryzyko wnioskowania z samej nazwy. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Fiat money – pieniądz fiducjarny i ESPI – Elektroniczny System Przekazywania Informacji.
W praktyce warto sprawdzić zakres definicji, sposób obliczenia, okres odniesienia, koszty i ryzyka, a przy pojęciu regulowanym także aktualne prawo.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Komisja Nadzoru Finansowego — słownik rynku kapitałowego — urzędowe definicje pojęć rynku kapitałowego.
- Komisja Nadzoru Finansowego — informacje dla konsumenta — materiały polskiego organu nadzoru finansowego.
- Europejski Bank Centralny — Monetary policy glossary — słownik polityki pieniężnej i bankowości centralnej.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.