Słownik finansowy
Zewnętrzne źródło finansowania
Zewnętrzne źródło finansowania oznacza pieniądze pozyskane od podmiotu zewnętrznego.
Może to być np.:
- kredyt bankowy,
- pożyczka,
- emisja obligacji,
- wniesienie nowego kapitału przez inwestora.
W przypadku przedsiębiorstwa zewnętrzne finansowanie może więc mieć charakter dłużny albo udziałowy.
Przy długu powstaje obowiązek spłaty kapitału i zwykle odsetek. Przy finansowaniu udziałowym inwestor otrzymuje część własności przedsiębiorstwa i związane z nią prawa. CFA Institute właśnie w ten sposób rozróżnia debt i equity jako dwa podstawowe źródła finansowania emitenta.
Znaczenie w finansach
Znajomość terminu ułatwia porównywanie produktów, dokumentów i danych finansowych oraz ogranicza ryzyko wnioskowania z samej nazwy. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Źródło finansowania i Własne źródło finansowania.
W praktyce warto sprawdzić zakres definicji, sposób obliczenia, okres odniesienia, koszty i ryzyka, a przy pojęciu regulowanym także aktualne prawo.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Komisja Nadzoru Finansowego — słownik rynku kapitałowego — urzędowe definicje pojęć rynku kapitałowego.
- Komisja Nadzoru Finansowego — informacje dla konsumenta — materiały polskiego organu nadzoru finansowego.
- Europejski Bank Centralny — Monetary policy glossary — słownik polityki pieniężnej i bankowości centralnej.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.