Słownik finansowy
Passive investing – inwestowanie pasywne
Passive investing oznacza strategię inwestowania, której celem nie jest ciągłe wybieranie papierów mających „pokonać rynek”, lecz przede wszystkim odwzorowanie określonego indeksu lub wcześniej ustalonej strategii.
Typowym przykładem jest zakup funduszu indeksowego odwzorowującego szeroki rynek.
Strategia pasywna zwykle oznacza mniej transakcji niż aktywne zarządzanie i często niższe koszty.
Nie oznacza jednak braku ryzyka. Jeśli indeks spadnie o 30%, pasywnie śledzący go fundusz również może zanotować zbliżony spadek.
Znaczenie w finansach
Termin pomaga opisać sposób zawierania transakcji, wyceny instrumentu lub relacji między oczekiwanym zyskiem a ryzykiem. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Long-term investing – inwestowanie długoterminowe i Sustainable investing – inwestowanie zrównoważone.
Przy interpretacji liczą się rynek i waluta notowania, płynność, horyzont, koszty transakcyjne, benchmark i charakter użytych danych.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — Kodeks spółek handlowych — urzędowy tekst przepisów o spółkach i akcjach.
- Investor.gov (SEC) — Glossary — urzędowy słownik pojęć inwestycyjnych.
- ESMA — Investor Corner — materiały unijnego organu nadzoru rynku kapitałowego.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.