Słownik finansowy

Leasing

Leasing to umowa, w której finansujący nabywa określoną rzecz od wskazanego zbywcy, a następnie oddaje ją korzystającemu do używania albo do używania i pobierania pożytków przez oznaczony czas. Korzystający płaci finansującemu uzgodnione raty wynagrodzenia. Taką konstrukcję przewiduje art. 709¹ Kodeksu cywilnego.

W praktyce leasing może dotyczyć między innymi samochodów, maszyn, urządzeń i innych składników majątku. Finansujący pozostaje właścicielem przedmiotu w czasie trwania umowy, natomiast korzystający może używać go na warunkach określonych w umowie i ponosi związane z tym obowiązki, na przykład dotyczące eksploatacji, ubezpieczenia lub konserwacji.

Jak kończy się leasing?

Sposób zakończenia umowy zależy od jej treści. Po upływie okresu leasingu przedmiot może zostać zwrócony finansującemu, a w niektórych umowach korzystający może go nabyć albo uzyskać przeniesienie własności na określonych warunkach. Wykup nie jest jednak automatyczną cechą każdej umowy leasingu.

Leasing operacyjny a finansowy

Określenia „leasing operacyjny” i „leasing finansowy” opisują przede wszystkim sposób ujęcia umowy w rachunkowości i statystyce. W leasingu operacyjnym przedmiot pozostaje co do zasady w ewidencji finansującego, który dokonuje odpisów amortyzacyjnych. W leasingu finansowym przedmiot ujmuje się po stronie korzystającego, który ponosi zasadnicze ryzyko i korzyści związane z jego używaniem. Ostateczna kwalifikacja zależy od warunków umowy i właściwych zasad rachunkowych.

Leasing konsumencki

Leasing konsumencki jest kierowany do osoby fizycznej, która nie zawiera umowy w związku z działalnością gospodarczą. Jeżeli umowa przewiduje przeniesienie własności rzeczy na konsumenta, mogą mieć zastosowanie przepisy o kredycie konsumenckim — zależy to od konstrukcji konkretnej umowy.

Powiązane pojęcia

Źródła

Treść ma charakter edukacyjny. W konkretnej sprawie decydujące znaczenie mają postanowienia umowy oraz aktualne przepisy prawa.