Going concern – zasada kontynuacji działalności

Going concern oznacza założenie, że przedsiębiorstwo będzie kontynuowało działalność w dającej się przewidzieć przyszłości, zamiast zostać zlikwidowane.

Jest to jedno z podstawowych założeń przy sporządzaniu sprawozdań finansowych.

Jeżeli zarząd stwierdzi istnienie poważnych niepewności mogących zagrozić dalszemu funkcjonowaniu przedsiębiorstwa, powinny one zostać odpowiednio ujawnione.

Dla inwestora informacja o material uncertainty related to going concern jest bardzo ważnym ostrzeżeniem. Może oznaczać problemy z płynnością, refinansowaniem zadłużenia albo możliwością dalszego prowadzenia działalności.

IAS 1 wymaga od kierownictwa oceny zdolności przedsiębiorstwa do kontynuowania działalności przy przygotowywaniu sprawozdania finansowego.

Znaczenie w finansach

Znajomość terminu ułatwia porównywanie produktów, dokumentów i danych finansowych oraz ogranicza ryzyko wnioskowania z samej nazwy. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Główny Rynek GPW i Goodwill – wartość firmy.

W praktyce warto sprawdzić zakres definicji, sposób obliczenia, okres odniesienia, koszty i ryzyka, a przy pojęciu regulowanym także aktualne prawo.

Powiązane pojęcia

• Główny Rynek GPW
• Goodwill – wartość firmy
• Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie – GPW
• Good-Til-Cancelled – GTC
• Giełda papierów wartościowych

Źródła i bibliografia

• Komisja Nadzoru Finansowego — informacje dla konsumenta — materiały polskiego organu nadzoru finansowego.
• Europejski Bank Centralny — Monetary policy glossary — słownik polityki pieniężnej i bankowości centralnej.
• Investor.gov (SEC) — Glossary — urzędowy słownik pojęć inwestycyjnych.

Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.

Going concern w polskiej rachunkowości

W polskiej ustawie o rachunkowości przyjmuje się, że jednostka będzie kontynuowała działalność w dającej się przewidzieć przyszłości, w niezmniejszonym istotnie zakresie, bez postawienia jej w stan likwidacji lub upadłości, chyba że jest to niezgodne ze stanem faktycznym albo prawnym. Przy ocenie kierownik jednostki uwzględnia wszystkie dostępne informacje dotyczące przyszłości obejmującej okres nie krótszy niż jeden rok od dnia bilansowego.

Jeżeli założenie kontynuacji działalności nie jest zasadne, zmieniają się zasady wyceny aktywów i jednostka tworzy rezerwę na przewidywane dodatkowe koszty i straty związane z zaniechaniem albo utratą zdolności do kontynuowania działalności. W sprawozdaniu finansowym wskazuje się również, czy zostało ono sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności oraz czy istnieją okoliczności wskazujące na zagrożenie jej kontynuowania.

W raportowaniu według MSSF kierownictwo ocenia zdolność jednostki do kontynuowania działalności, uwzględniając dostępne informacje o przyszłości co najmniej przez 12 miesięcy od końca okresu sprawozdawczego. Jeżeli występują istotne niepewności mogące budzić znaczącą wątpliwość, należy je ujawnić. Biegły rewident odrębnie ocenia zasadność zastosowania założenia, występowanie istotnej niepewności oraz adekwatność ujawnień.

Sam fakt wystąpienia problemów z płynnością, zadłużeniem lub wynikami nie przesądza jeszcze o braku kontynuacji działalności. Znaczenie ma ocena wszystkich okoliczności łącznie, w tym realności planów kierownictwa dotyczących finansowania, restrukturyzacji lub poprawy przepływów pieniężnych.

Ustawa o rachunkowości w ISAP · MSR 1 – Presentation of Financial Statements · KSB 570 (Z) – Kontynuacja działalności