Słownik finansowy
Front-running
Front-running jest nieuprawnionym wykorzystywaniem wiedzy o przyszłym dużym zleceniu innego uczestnika rynku do dokonania wcześniej transakcji na własną korzyść.
Przykładowo pracownik wie, że fundusz za chwilę kupi bardzo dużą liczbę obligacji, co prawdopodobnie podniesie ich cenę. Sam kupuje obligacje wcześniej, a następnie korzysta ze wzrostu wywołanego zleceniem klienta lub funduszu.
KNF opisuje front-running jako bezprawne wykorzystanie informacji o planowanym zleceniu, które ze względu na swoje parametry może wpłynąć na cenę instrumentu.
Jest to zachowanie mogące stanowić poważne naruszenie zasad rynku i przepisów dotyczących informacji poufnych.
Znaczenie w finansach
Znajomość terminu ułatwia porównywanie produktów, dokumentów i danych finansowych oraz ogranicza ryzyko wnioskowania z samej nazwy. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Front-end load – front load i Future value – FV – wartość przyszła.
W praktyce warto sprawdzić zakres definicji, sposób obliczenia, okres odniesienia, koszty i ryzyka, a przy pojęciu regulowanym także aktualne prawo.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — Kodeks spółek handlowych — urzędowy tekst przepisów o spółkach i akcjach.
- Komisja Nadzoru Finansowego — informacje dla konsumenta — materiały polskiego organu nadzoru finansowego.
- Europejski Bank Centralny — Monetary policy glossary — słownik polityki pieniężnej i bankowości centralnej.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.