Słownik finansowy
CFD – Contract for Difference
CFD, czyli contract for difference – kontrakt na różnicę kursową – jest instrumentem pochodnym umożliwiającym spekulowanie na zmianie ceny określonego aktywa bez nabywania samego aktywa.
Rozliczenie opiera się na różnicy pomiędzy ceną otwarcia i zamknięcia pozycji. CFD mogą dotyczyć np. indeksów, walut, akcji czy towarów.
Charakterystyczną cechą CFD jest dźwignia finansowa: inwestor wnosi jedynie część wartości pozycji jako depozyt zabezpieczający. Dźwignia zwiększa zarówno potencjalny zysk, jak i straty.
W przypadku klientów detalicznych w UE obowiązują m.in. limity dźwigni, mechanizm margin close-out i ochrona przed ujemnym saldem. ESMA przypomniała o obowiązywaniu tych zabezpieczeń także w 2026 r.
Znaczenie w finansach
Termin pomaga opisać sposób zawierania transakcji, wyceny instrumentu lub relacji między oczekiwanym zyskiem a ryzykiem. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami QLAC – Qualified Longevity Annuity Contract i UCITS – Undertakings for Collective Investment in Transferable Securities.
Przy interpretacji liczą się rynek i waluta notowania, płynność, horyzont, koszty transakcyjne, benchmark i charakter użytych danych.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — Kodeks spółek handlowych — urzędowy tekst przepisów o spółkach i akcjach.
- Investor.gov (SEC) — Glossary — urzędowy słownik pojęć inwestycyjnych.
- ESMA — Investor Corner — materiały unijnego organu nadzoru rynku kapitałowego.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.