Słownik finansowy
Bid – cena kupna
Bid jest najwyższą ceną, którą kupujący jest w danym momencie gotowy zapłacić za instrument.
Przykład kwotowania:
99,90 / 100,10 zł
oznacza:
bid = 99,90 zł,
ask = 100,10 zł.
Jeżeli inwestor chce natychmiast sprzedać instrument po dostępnej cenie rynkowej, jego zlecenie może zostać dopasowane przede wszystkim do strony bid.
Investor.gov definiuje bid jako najwyższą aktualną cenę oferowaną przez kupującego.
Znaczenie w finansach
Termin pomaga opisać sposób zawierania transakcji, wyceny instrumentu lub relacji między oczekiwanym zyskiem a ryzykiem. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami Cena kupna – bid i Spread bid-ask – spread kupna i sprzedaży.
Przy interpretacji liczą się rynek i waluta notowania, płynność, horyzont, koszty transakcyjne, benchmark i charakter użytych danych.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Investor.gov (SEC) — Glossary — urzędowy słownik pojęć inwestycyjnych.
- ESMA — Investor Corner — materiały unijnego organu nadzoru rynku kapitałowego.
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — ustawa o obrocie instrumentami finansowymi — urzędowy tekst ustawy.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.