Słownik finansowy
Bank centralny
Bank centralny jest instytucją odpowiedzialną przede wszystkim za prowadzenie polityki pieniężnej i funkcjonowanie systemu pieniężnego państwa lub obszaru walutowego.
W Polsce bankiem centralnym jest Narodowy Bank Polski – NBP.
Bank centralny pełni trzy klasyczne funkcje:
bank emisyjny – odpowiada za emisję pieniądza,
bank banków – obsługuje system bankowy i jego płynność,
bank państwa – prowadzi określone rachunki sektora publicznego i zarządza rezerwami dewizowymi.
NBP wskazuje właśnie te trzy funkcje jako podstawowe role współczesnego banku centralnego.
Bank centralny nie jest zwykłym bankiem detalicznym — osoba fizyczna nie otwiera w nim standardowego ROR-u ani kredytu hipotecznego.
Znaczenie w finansach
Pojęcie ułatwia ocenę, jak bank przechowuje środki, finansuje działalność, nalicza koszty i realizuje obowiązki wobec klienta. Dla pełniejszego obrazu warto zestawić je z pojęciami EBC – Europejski Bank Centralny i Bank.
Przy produkcie bankowym trzeba sprawdzić umowę, oprocentowanie i opłaty, dostęp do pieniędzy, ryzyko oraz zakres gwarancji depozytów.
Powiązane pojęcia
Źródła i bibliografia
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — ustawa o kredycie hipotecznym — urzędowy tekst ustawy.
- Komisja Nadzoru Finansowego — słownik bankowy — urzędowe pojęcia dotyczące banków.
- Elektroniczny Dziennik Ustaw — Prawo bankowe — urzędowy tekst ustawy.
Źródła zweryfikowano 31.08.2026 r. Definicja ma charakter edukacyjny; w sprawach regulowanych pierwszeństwo ma aktualny tekst prawa i dokumentacja danego produktu.